اخبار

اوج دیکتاتوری در کشوری که نعره دمکراسی می زند!

ملکه الیزابت دوم در شصت و ششمین سال سلطنت و نود و سومین سال زندگیش، همه دمکراسی ادعایی انگلیس که گوش فلک را کر کرده را زیر پا گذارده و برای به کرسی نشاندن مسئله ای مخالف رای مردم، مجلس این کشور یعنی نماد دمکراسی بریتانیا و غرب جدید را تعطیل کرد!

این درحالی است که سالهاست، رسانه های غرب و بریتانیا از جمله “بی بی سی”، بر طبل دیکتاتوری در کشورهای دیگر می کوبند و خود را مظهر مردم گرایی و دمکراسی دانسته اند. اما آیا قبل از این فرمان شاهانه ملکه، واقعا در بریتانیا دمکراسی برقرار بوده است؟ نگاهی به سیستم پارلمانی بریتانیا می اندازیم تا پاسخ این سوال را بگیریم :

سیستم پارلمانی بریتانیا شامل دو مجلس عوام و اعیان (لردها) است که اگرچه نمایندگان مجلس عوام توسط مردم انتخاب می‌شوند ولی اعضای مجلس اعیان یا لردها که حدود 100 نفر بیش از تعداد اعضای مجلس عوام هستند مستقیما از سوی پادشاه یا ملکه و آن هم از میان اشراف انگلیسی (کسانی که از سوی پادشاه یا ملکه مفتخر به دریافت نشان شوالیه گری و لقب “سر” شده و از خانواده های اشرافی هستند) منصوب می‌گردند و درنهایت، قوانین بریتانیا را این مجلس بایستی تایید کند.

در مجلس عوام بیش از 650 نفر از نمایندگان منتخب مردم حضور دارند و در مجلس اعیان ، بیش از 750 نفر از منصوبین مستقیم ملکه یا پادشاه هستند که تعداد ثابتی از آنها از اعضای کلیسای کانتربری و دیگر مراکز شبه مذهبی می آیند. این اعضا به دو طبقه روحانی و غیر روحانی تقسیم شده و همگی به صورت انتصابی به این مجلس راه می یابند. عده لردهای روحانی ثابت و 26 نفر بوده که از این تعداد، دو لرد، اسقف های کانتربری و یورک، و 24 نفر اسقف های انگلند، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی هستند. عده لردهای غیر روحانی مجلس اعیان ثابت نیست. یعنی در واقع نوعی حاکمیت قرون وسطایی بر سیستم حکومتی بریتانیا حاکم است که هنوز خرافاتی مانند اشرافیت و خون اشرافی را مقدم بر انسانیت و بشریت به شمار می آورند که البته چنین رویکردی با توجه به ماهیت ایدئولوژی نژادپرستانه حکام این کشور بیراه نیست.

اینک ملکه الیزابت، مخالف قانون این کشور عمل نکرده بلکه براساس قانون عرفی انگلیس (انگلیس فاقد قانون اساسی است!) او از اختیارات خود استفاده کرده است. برخلاف بسیاری از تبلیغات رسانه های غربی که در مغز شبه روشنفکران ما فرو کرده اند، مقام ملکه در انگلیس اصلا تشریفاتی نبوده و بسیاری از اساسی ترین تصمیمات کشوری فقط در حیطه اختیارات اوست؛ مانند اعلام جنگ و صلح، انتخاب فرماندهان ارتش، کنترل سازمان های اطلاعاتی و امنیتی همچون MI6 و MI5، تعیین فرمانداران کل یعنی روسای کشورهای مشترک المنافع مثل کانادا و استرالیا و نیوزیلند و ….

از همین روی کشور انگلیس اساسا سرود ملی هم ندارد و تنها سرود این کشور در مدح ملکه انگلیس و دعا برای جان اوست!! ملاحظه می فرمایید کشوری که همواره چماق دمکراسی را بر سر دیگر کشورها می کوبد، با چه سیستم قرون وسطایی اداره شده و حتی خون اشرافیت، بخش مهم و اساسی سیستم قانون گذاری و اجرایی آن را تشکیل می دهد و مانند سلاطین عهد باستان، جد اندر جد خاندانی که به قول ویلفرد اسکاون بلونت (آزادیخواه نامدار انگلیسی) از عقبه یک سری اشرار بین المللی و دزدان دریایی منشاء گرفتند، افسار اداره قسمت مهمی از جهان مدرن امروز و رسانه ها و ایضا مغزهای طلسم شده گروهی از غرب زده ها و شبه روشنفکران ما را در دست دارند.

گالیله بلاگ

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن